Καλωσορίσατε!

Το Ασβεστοχώρι είναι ένα από τα πλέον αναπτυσσόμενα προάστια της Θεσσαλονίκης, αφού το επιλέγουν ως μόνιμη κατοικία πολλοί Θεσσαλονικείς για το εξαιρετικό του κλίμα, τη θαυμάσια τοποθεσία όπου βρίσκεται και επειδή υπάρχει γρήγορη πρόσβαση σ’ αυτό από την πόλη.

Ενημέρωση

Ασβεστοχώρι – Εσπερινός στον Άγιο Παντελεήμονα

Έχουν περάσει τέσσερα χρόνια από τον τελευταίο εσπερινό μετ’  αρτοκλασίας που τελέσθηκε στο εξωκλήσι του Αγίου Παντελεήμονα, στα ερείπια – απομεινάρια του βυζαντινού μοναστηριού, στην περιοχή του Σέιχ Σου , όπου βρίσκεται το κτήμα της οικογένειας Πασχάλη.

Τον εσπερινό τελούσε κάθε χρόνο -επί δεκαετίες- την παραμονή της γιορτής του Αγίου Παντελεήμονα (το απόγευμα της 26ης Ιουλίου) ο π. Βασίλειος Εξουζίδης.

Από τη δεκαετία του ’50, μετέβαιναν στο εξωκλήσι εκατοντάδες πιστοί, οι περισσότεροι πεζοί ή με τα υποζύγιά τους, ενώ μετά το ’90 σχεδόν όλοι μετέβαιναν με αυτοκίνητα.

Σύμφωνα με δηλώσεις ηλικιωμένων Ασβεστοχωριτών παλιότερα την παραμονή ή ανήμερα της γιορτής έπαιρναν τις λειτουργιές τους και νερό για το δρόμο και πήγαιναν να προσκυνήσουν τη χάρη του Αγίου, από το μονοπάτι που ξεκινούσε πίσω από το εξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής και οδηγούσε στον Άγιο Παντελεήμονα.

Τα ερείπια – απομεινάρια του βυζαντινού μοναστηριού, είχε ανακαλύψει ο Στέργιος Πασχάλης, ο οποίος σκάβοντας το αμπέλι του το 1949, διαπίστωσε με δέος πως άνοιξε ξαφνικά μία βαθιά τρύπα. Αρχικά έριξε μερικές πέτρες ώστε να διαπιστώσει το βάθος της και στη συνέχεια ειδοποίησε τις αρμόδιες υπηρεσίες προκειμένου να αποφανθούν τι ακριβώς ήταν.

Στιγμιότυπο από παλαιότερο Εσπερινό

Από την αρχή, όπως έλεγε, υποψιάστηκε ότι μπορεί να ήταν τα ερείπια ενός βυζαντινού μοναστηριού που άκουγε από τον παππού του ότι υπήρχε στην περιοχή, και τελικά δεν διαψεύσθηκε, αφού οι αρχαιολόγοι της 9ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων που ανέλαβαν την ανασκαφή κατέληξαν σ’ αυτό το συμπέρασμα. Επίσης βρήκαν και μία τοιχογραφία την οποία πήραν, προκειμένου, μάλλον, να τη συντηρήσουν και να τη διασώσουν.

Νίκος Γιώτης

 

Τρισάγιο για τους εκτελεσθέντες Ασβεστοχωρίτες στις 20 Ιουλίου 1944

#Τρισάγιο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των εκτελεσθέντων Ασβεστοχωριτών στις 20 Ιουλίου του 1944, ετελέσθη από τον εφημέριο του Αγίου Γεωργίου Ασβεστοχωρίου, π. Ηλία Τριανταφυλλίδη.

Η #τελετή πραγματοποιήθηκε στην περιοχή “Πλότσια”, που βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή του δάσους #Κουρί Ασβεστοχωρίου, όπου #Γερμανοί #στρατιώτες, το ξημέρωμα της 20ης Ιουλίου του 1944, μετά από #προδοσία, αιφνιδίασαν τέσσερις #πατριώτες συνδέσμους του #ΕΑΜ και τους συνέλαβαν. Στη συνέχεια επειδή είχαν επάνω τους πιστόλια, εκτέλεσαν τους τρεις, τους Διονύση Γιώτη, Δημήτρη Περιστέρα και Τζώτζη (Γιώργο) Χατζηαντωνίου, ενώ μετέφεραν τον ανήλικο Γιώργο Γιώτη για πολυήμερες ανακρίσεις στα υπόγεια της #Γκεστάπο στη Θεσσαλονίκη (οδό Τσιμισκή) και στη συνέχεια στο Στρατόπεδο “Παύλου Μελά”.

Έξι μέρες αργότερα, στις 26 Ιουλίου, οι #ταγματασφαλίτες του Σούμπερτ (συνεργάτες των Γερμανών) συνέλαβαν επίσης μετά από προδοσία στο πάρκο του Ασβεστοχωρίου και εκτέλεσαν 16 πατριώτες, ενώ ένας ακόμη πέθανε από χτυπήματα των… σουμπερταίων.

Στο τρισάγιο παρέστησαν συγγενείς των εκτελεσθέντων, οι οποίοι ευχαριστούν τον π. Ηλία γι αυτήν την πρωτοβουλία του τα τελευταία χρόνια.

*Αναλυτική εξιστόρηση των εκτελέσεων στο Ασβεστοχώρι τον Ιούλιο του 1944, γίνεται στο #βιβλίο μου με τίτλο: “Το Ασβεστοχώρι στην Κατοχή”.

Νίκος Γιώτης

 

 

Ανεξήγητη ενέργεια του Δήμου Πυλαίας–Χορτιάτη ΑΛΛΑΞΕ ΤΗΝ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΕΣ ΣΤΟ ΑΣΒΕΣΤΟΧΩΡΙ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟΥ ΤΟΥ 1944

Υποβαθμίζει ο Δήμος Πυλαίας-Χορτιάτη την εκδήλωση μνήμης για τους εκτελεσθέντες στο Ασβεστοχώρι από τα στρατεύματα Κατοχής τον Ιούλιο του 1944. Άλλαξε την ημερομηνία και την τέλεσε -χωρίς να εξηγήσει το λόγο- μια εβδομάδα νωρίτερα (;) με αποτέλεσμα πολλοί να μην το πληροφορηθούν και να μην παρευρεθούν σ’ αυτήν. 
Εκτός της αλλαγής της ημερομηνίας ο Δήμος δεν μερίμνησε να αναρτήσει αφίσες, σε σημεία όπου επιτρέπεται, για να γνωστοποιήσει την αλλαγή ημερομηνίας της εκδήλωσης.
Η εκδήλωση μνήμης πραγματοποιείται επειδή, στις 26 Ιουλίου 1944, οι γερμανικές δυνάμεις Κατοχής και οι Έλληνες συνεργάτες τους (ταγματασφαλίτες), αφού συγκέντρωσαν τους κατοίκους του χωριού, καθώς και υπαλλήλους και ασθενείς του Σανατορίου Ασβεστοχωρίου (που μετεξελίχθηκε το 1983 στο Γενικό Περιφερειακό Νοσοκομείο “Γ. Παπανικολάου”), επέλεξαν μετά από προδοσία και σκότωσαν 17 πατριώτες (ο ένας υπέκυψε μετά από τον ανελέητο ξυλοδαρμό του).

Η εκτέλεση έγινε, όπως είπαν, ως αντίποινα για την επίθεση των ανταρτών τη νύχτα της 12ης προς 13η Ιουλίου του ’44 στο Σανατόριο προκειμένου να πάρουν φάρμακα και τρόφιμα.

Το σημείο της εκτέλεσης επιλέχτηκε συμβολικά, επειδή εκεί οι αντάρτες, μετά από ανταλλαγή πυρών, σκότωσαν -εκείνο το βράδυ- δύο Γερμανούς αξιωματικούς και τραυμάτισαν δύο στρατιώτες.

Είχε προηγηθεί έξι μέρες νωρίτερα, στις 20 Ιουλίου, γιορτή του Προφήτη Ηλία, στην ευρύτερη περιοχή του Δάσους Κουρί (“τοποθεσία Πλότσια”, η σύλληψη -επίσης μετά από προδοσία- τεσσάρων συνδέσμων του ΕΑΜ και η εκτέλεση των τριών από αυτούς (ο τέταρτος λόγω του νεαρού της ηλικίας του στάλθηκε σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας).

Στον τόπο της εκτέλεσης έγινε επιμνημόσυνη δέηση υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των πατριωτών, κατάθεση στεφάνων, προσκλητήριο νεκρών, τήρηση ενός λεπτού σιγής και ανάκρουση του εθνικού ύμνου από την μπάντα του Δήμου.

Η μπάντα του Δήμου Πυλαίας – Χορτιάτη κατά την ανάκρουση του εθνικού ύμνου

 

Το Δήμο Πυλαίας-Χορτιάτη, όπου ανήκει διοικητικά το Ασβεστοχώρι, εκπροσώπησε ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, Μιχάλης Γεράνης, ο οποίος αναφέρθηκε στα θλιβερά γεγονότα του Ιουλίου του 1944.

Στην εκδήλωση παρέστησαν -μεταξύ άλλων- , ο εκπρόσωπος του Δημοκρατικού Πατριωτικού Κινήματος “Νίκη”, Ηλίας Τσιμπιδάρος, ο αντιπεριφερειάρχης Εθελοντισμού και Νεολαίας, Θεόδωρος Αγγελίδης, οι αντδήμαρχοι Παιδείας και Κοινωνικής Πολιτικής Πυλαίας – Χορτιάτη, Ελένη Γιαννούδη, και Τεχνικών Υπηρεσιών Πυλαίας Χορτιάτη, Δέσποινα Λυπηρίδου, ο εκπρόσωπος της Ανωτάτης Διακλαδικής Σχολής Πολέμου, αντισμήναρχος Θεόφιλος Αμανατίδης, η αναπληρώτρια διοικήτρια του Νοσοκομείου “Παπανικολάου”, Ανατολή Κωνσταντινίδου, οι δημοτικοί σύμβουλοι Πυλαίας – Χορτιάτη, Βάιος Αγγελινούδης και Παναγιώτα Ζελίδου, ο τοπικός σύμβουλος της Κοινότητας Ασβεστοχωρίου, Σωτήρης Μανιάτσης, καθώς και οι εκπρόσωποι: του συλλόγου Οικογενειών Θυμάτων Ολοκαυτώματος Χορτιάτη, Μανώλης Γκουραμάνης, της Φιλοπτώχου Αδελφότητος Κυριών Ασβεστοχωρίου, Αναστασία Δούκα – Βασιλειάδου, του Μορφωτικού Αθλητικού Συλλόγου “Νέα Γενεά Ασβεστοχωρίου”, Δημήτρης Παπαϊωάννου, του Μουσικοχορευτικού Λαογραφικού Συλλόγου Ασβεστοχωρίου, Αναστασία Μανέ, του Συλλόγου Γυναικών Ασβεστοχωρίου, Κωσταντία Χαρτοματζίδου – Κούκου, της Κίνησης Πολιτών Φιλύρου, Θεοδώρα Πασσιά, του Κοινωνικού Πολιτιστικού Συλλόγου Εξοχής, Γιώργος Μπαχαρίδης η πολιτεύτρια της Ν. Δημοκρατίας, Κατερίνα Ζιούτα, συγγενείς των εκτελεσθέντων και αρκετοί πολίτες της ευρύτερης περιοχής.

Τελετάρχης της εκδήλωσης ήταν η αντιδήμαρχος Καθαριότητας, Περιβάλλοντος και ανακύκλωσης της Δημοτικής Ενότητας Χορτιάτη, Παρασκευή Λιόλιου.

ΝΙΚΟΣ ΓΙΩΤΗΣ

 

 

 

 

 

Εικόνες μιας άλλης εποχής

Όπως παλιά

Τελευταίες καλοκαιρινές “αναλαμπές” αυτές τις μέρες και σιγά σιγά αρχίζουμε να συνηθίζουμε στην ιδέα πως σύντομα και οι φετινές καλοκαιρινές μέρες θα μας εγκαταλείψουν… Όλοι, όμως, κάτι καλό θα έχουμε να θυμόμαστε απ΄ αυτό. Ίσως κάποιες εικόνες από τις διακοπές μας ή κάποιες από το… παρελθόν που, ευτυχώς, συνεχίζουν να υπάρχουν κάθε καλοκαίρι στο Ασβεστοχώρι.

Όπως αυτή της φωτογραφίας που τα τελευταία χρόνια συνεχίζουμε να βλέπουμε στη συγκεκριμένη κωμόπολη. Εικόνες που πριν από λίγες δεκαετίες τις βλέπαμε σε κάθε γειτονιά του Ασβεστοχωρίου. Συνήθως οι άνδρες πήγαιναν στην “Αγορά”, όπου υπήρχαν πολλά καφενεία και οι γυναίκες μαζεύονταν, κυρίως μετά το σούρουπο, στους “σοφάδες”, που ήταν ένα είδος κτιστών… καναπέδων και συζητούσαν. Συζητήσεις ατέλειωτες τις οποίες αρκετές φορές διέκοπταν τα κλάματα κάποιου παιδιού που χτυπούσε παίζοντας με τα άλλα της γειτονιάς κρυφτό, εννιάπετρο, μήλα, σχοινάκι, ποδόσφαιρο, μακριά γαϊδάρα κ.α., αφού τότε δεν υπήρχαν -όπως τώρα- τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που τα “εγκλωβίζουν” μπροστά σε μία οθόνη μέσα στα σπίτια τους.

Όλα τα παιχνίδια είχαν τη χάρη τους, ακόμη και ο πετροπόλεμος των αγοριών δύο γειτονιών, ο οποίος αν δεν τελείωνε με το… άνοιγμα ενός κεφαλιού, ολοκληρωνόταν με τις φωνές και το κυνηγητό κάποιας νοικοκυράς που της έσπαζαν κατά λάθος το τζάμι! Εικόνες μιας άλλης εποχής, που έφυγαν ανεπιστρεπτί! Ευτυχώς οι κυρίες της φωτογραφίας μας, συνεχίζουν να διατηρούν τα καλοκαίρια τη συγκεκριμένη εικόνα του παρελθόντος, έστω κι αν δεν υπάρχει πλέον στη γειτονιά τους (περιοχή Μήλιο) κάποιος “σοφάς” για να κάτσουν, αλλά αξιοποιούν τα παγκάκια της περιοχής…

Να ΄ναι γερές και να μας χαρίζουν ανάλογες εικόνες για πολλά ακόμη χρόνια!

Νίκος Γιώτης

 

 

 

 

 

 

“Φτωχότερο” το Ασβεστοχώρι κατά τη φετινή Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων

25102010689Ανέκαθεν ήταν φιλόζωος, αλλά τις δύο τελευταίες δεκαετίες της ζωής του, ουσιαστικά τις αφιέρωσε στα ζώα συντροφιάς, τα οποία φρόντιζε, περιέθαλπε και για τα οποία, χωρίς υπερβολή, ξόδευε το μεγαλύτερο μέρος της σύνταξής του. Η φετινή 4η Οκτωβρίου, κατά την οποία γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων, ίσως να μην έχει τόσο… εορταστικό χαρακτήρα για το Ασβεστοχώρι, που πενθεί τον Γρηγόρη Παρθένη, ο οποίος έφυγε ξαφνικά από κοντά μας πριν από μερικούς μήνες.

Ήταν σίγουρα ο πιο φιλόζωος Ασβεστοχωρίτης κι αυτό το έδειχνε καθημερινά έμπρακτα, αφού είχε μετατρέψει το αγρόκτημά του στο δάσος Κουρί σε καταφύγιο ζώων, το οποίο συντηρούσε χωρίς καμία βοήθεια από πουθενά, φιλοξενώντας παράλληλα και αρκετά ζώα στο σπίτι του. Επίσης δαπανούσε αρκετά χρήματα για τη θεραπεία τραυματισμένων ή ασθενών ζώων ή ακόμη και για τη στείρωση πολλών αδέσποτων.

Στο αυτοκίνητό του υπήρχαν πάντοτε σάκοι με τροφή για σκύλους και γάτες, που τάιζε όπου συναντούσε.

Φωτογραφία0553

Χαρακτηριστική ήταν η κινητοποίηση των εγκαταλελειμμένων σκύλων στο δάσος Κουρί, όταν ανέβαινε τη μεγάλη ανηφόρα και κατευθύνονταν προς το αγρόκτημά του. Συνήθως βγαίνοντας στην ευθεία κόρναρε ορισμένες φορές, ήχο που αναγνώριζαν τα συγκεκριμένα ζώα και τρέχοντας μετέβαιναν προς το σημείο εκείνο!

Ο Γρηγόρης Παρθένης με τις δράσεις του συνέβαλε σημαντικά στην αύξηση της ευαισθητοποίησης των συμπολιτών μας στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα ζώα συντροφιάς, ενώ παράλληλα στήριζε το έργο των φιλοζωικών οργανώσεων.

 

Σε πολλά σημεία του δάσους Κουρί, ο Γρηγόρης Παρθένης κατασκεύασε αυτοσχέδια σπιτάκια για τους αδέσποτους σκύλους, ώστε προφυλάσσονται από τις αντίξοες καιρικές συνθήκες

Σε πολλά σημεία του δάσους Κουρί, ο Γρηγόρης Παρθένης κατασκεύασε αυτοσχέδια σπιτάκια για τους αδέσποτους σκύλους, ώστε να προφυλάσσονται από τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες

Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και λίγες ώρες πριν φύγει από κοντά μας “προδομένος” από την καρδιά του, παρά τις έντονες ενοχλήσεις στο στήθος, πριν μεταβεί στο εφημερεύον νοσοκομείο, πήγε πρώτα στο αγρόκτημά του για να ταΐσει τους τετράποδους φίλους του, θέλοντας ίσως να τους… αποχαιρετήσει!

Νίκος Γιώτης

Επικίνδυνο “κόσμημα” και… προεκλογική περίοδος

Άρθρο στο περιοδικό του Δήμου για το νέο Σχολείο Με αρκετή καθυστέρηση έφτασε στα χέρια μου το τελευταίο περιοδικό “αυτοπροβολής” του δημάρχου Ιγνάτιου Καϊτεζίδη, όπως αποκαλούν κάτοικοι του Ασβεστοχωρίου το περιοδικό του δήμου μας (δικαίως άλλωστε αφού ουσιαστικά εκεί που επικεντρώνουν την προσοχή τους οι δημότες όταν φτάνει στα χέρια τους, είναι αν υπάρχει σελίδα χωρίς φωτογραφία του δημάρχου ή μετρούν το συνολικό αριθμό τους).

Διαβάζοντας στις πρώτες του σελίδες ρεπορτάζ με τίτλο: ““Κόσμημα” το νέο σχολείο στο Ασβεστοχώρι”, διαπίστωσα με έκπληξη πως δεν υπήρχε ούτε κουβέντα για τις κατασκευαστικές κακοτεχνίες και την επικινδυνότητά του όταν παραδόθηκε, η οποία είχε ως αποτέλεσμα κατά τις πρώτες μέρες λειτουργίας του τον τραυματισμό καθηγητών και μαθητών του (http://www.asvestohori.gr/?p=3341). Ούτε έστω μία συγνώμη από τη δημοτική αρχή προς τους συμπολίτες μας που έζησαν αυτήν την οδυνηρή εμπειρία. Έστω ως υστερόγραφο, για την ταλαιπωρία που υπέστησαν επειδή, μάλλον, δεν έγιναν οι έλεγχοι που απαιτούνταν από τις αρμόδιες υπηρεσίες του δήμου πριν παραδοθεί. Πιθανόν γιατί όπως έλεγαν κάποιοι Ασβεστοχωρίτες η σκέψη των υπευθύνων του δήμου ήταν πώς θα οργανωθεί καλύτερα η φιέστα των εγκαινίων και όχι αν είναι ασφαλές για μαθητές και καθηγητές το σχολικό συγκρότημα που επρόκειτο να παραδοθεί.

Κι αν σκεφθεί κάποιος πως ξεχάστηκαν τα προβλήματα αυτά και γιαυτό γράφτηκε όπως γράφτηκε το συγκεκριμένο άρθρο στο περιοδικό του δήμου, αυτό δεν ισχύει αφού πολύ αργότερα από την έκδοσή του, στη συνεδρίαση της 1ης Οικονομικής Επιτροπής του 2014 του δήμου (8ης Ιανουαρίου) συζητήθηκε το θέμα: Έγκριση πρακτικού του ανοικτού διαγωνισμού για την ανάδειξη αναδόχου κατασκευής του έργου «Επείγουσες εργασίες αποπεράτωσης για την ασφαλή λειτουργία του 1ου Γυμνασίου και 1ου ΓΕΛ Ασβεστοχωρίου» ( http://www.pilea-hortiatis.gr/web/guest/opengov/invitations/archive/8340). Οπότε δικαιολογία δεν υπάρχει για τη μεγάλη έμφαση που δόθηκε στο συγκεκριμένο ρεπορτάζ του περιοδικού του δήμου. Ή μάλλον υπάρχει. Είμαστε σε προεκλογική περίοδο ενόψει των δημοτικών εκλογών του Μαΐου και πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για… όλα. Οψόμεθα!

Νίκος Γιώτης

Ανεξήγητη ενέργεια του Δήμου Πυλαίας–Χορτιάτη ΑΛΛΑΞΕ ΤΗΝ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΕΣ ΣΤΟ ΑΣΒΕΣΤΟΧΩΡΙ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟΥ ΤΟΥ 1944

Υποβαθμίζει ο Δήμος Πυλαίας-Χορτιάτη την εκδήλωση μνήμης για τους εκτελεσθέντες στο Ασβεστοχώρι από τα στρατεύματα Κατοχής τον Ιούλιο του 1944. Άλλαξε την ημερομηνία και την τέλεσε -χωρίς να εξηγήσει το λόγο- μια εβδομάδα νωρίτερα (;) με αποτέλεσμα πολλοί να μην το πληροφορηθούν και να μην παρευρεθούν σ’ αυτήν. 
Εκτός της αλλαγής της ημερομηνίας ο Δήμος δεν μερίμνησε να αναρτήσει αφίσες, σε σημεία όπου επιτρέπεται, για να γνωστοποιήσει την αλλαγή ημερομηνίας της εκδήλωσης.
Η εκδήλωση μνήμης πραγματοποιείται επειδή, στις 26 Ιουλίου 1944, οι γερμανικές δυνάμεις Κατοχής και οι Έλληνες συνεργάτες τους (ταγματασφαλίτες), αφού συγκέντρωσαν τους κατοίκους του χωριού, καθώς και υπαλλήλους και ασθενείς του Σανατορίου Ασβεστοχωρίου (που μετεξελίχθηκε το 1983 στο Γενικό Περιφερειακό Νοσοκομείο “Γ. Παπανικολάου”), επέλεξαν μετά από προδοσία και σκότωσαν 17 πατριώτες (ο ένας υπέκυψε μετά από τον ανελέητο ξυλοδαρμό του).

Η εκτέλεση έγινε, όπως είπαν, ως αντίποινα για την επίθεση των ανταρτών τη νύχτα της 12ης προς 13η Ιουλίου του ’44 στο Σανατόριο προκειμένου να πάρουν φάρμακα και τρόφιμα.

Το σημείο της εκτέλεσης επιλέχτηκε συμβολικά, επειδή εκεί οι αντάρτες, μετά από ανταλλαγή πυρών, σκότωσαν -εκείνο το βράδυ- δύο Γερμανούς αξιωματικούς και τραυμάτισαν δύο στρατιώτες.

Είχε προηγηθεί έξι μέρες νωρίτερα, στις 20 Ιουλίου, γιορτή του Προφήτη Ηλία, στην ευρύτερη περιοχή του Δάσους Κουρί (“τοποθεσία Πλότσια”, η σύλληψη -επίσης μετά από προδοσία- τεσσάρων συνδέσμων του ΕΑΜ και η εκτέλεση των τριών από αυτούς (ο τέταρτος λόγω του νεαρού της ηλικίας του στάλθηκε σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας).

Στον τόπο της εκτέλεσης έγινε επιμνημόσυνη δέηση υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των πατριωτών, κατάθεση στεφάνων, προσκλητήριο νεκρών, τήρηση ενός λεπτού σιγής και ανάκρουση του εθνικού ύμνου από την μπάντα του Δήμου.

Η μπάντα του Δήμου Πυλαίας – Χορτιάτη κατά την ανάκρουση του εθνικού ύμνου

 

Το Δήμο Πυλαίας-Χορτιάτη, όπου ανήκει διοικητικά το Ασβεστοχώρι, εκπροσώπησε ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, Μιχάλης Γεράνης, ο οποίος αναφέρθηκε στα θλιβερά γεγονότα του Ιουλίου του 1944.

Στην εκδήλωση παρέστησαν -μεταξύ άλλων- , ο εκπρόσωπος του Δημοκρατικού Πατριωτικού Κινήματος “Νίκη”, Ηλίας Τσιμπιδάρος, ο αντιπεριφερειάρχης Εθελοντισμού και Νεολαίας, Θεόδωρος Αγγελίδης, οι αντδήμαρχοι Παιδείας και Κοινωνικής Πολιτικής Πυλαίας – Χορτιάτη, Ελένη Γιαννούδη, και Τεχνικών Υπηρεσιών Πυλαίας Χορτιάτη, Δέσποινα Λυπηρίδου, ο εκπρόσωπος της Ανωτάτης Διακλαδικής Σχολής Πολέμου, αντισμήναρχος Θεόφιλος Αμανατίδης, η αναπληρώτρια διοικήτρια του Νοσοκομείου “Παπανικολάου”, Ανατολή Κωνσταντινίδου, οι δημοτικοί σύμβουλοι Πυλαίας – Χορτιάτη, Βάιος Αγγελινούδης και Παναγιώτα Ζελίδου, ο τοπικός σύμβουλος της Κοινότητας Ασβεστοχωρίου, Σωτήρης Μανιάτσης, καθώς και οι εκπρόσωποι: του συλλόγου Οικογενειών Θυμάτων Ολοκαυτώματος Χορτιάτη, Μανώλης Γκουραμάνης, της Φιλοπτώχου Αδελφότητος Κυριών Ασβεστοχωρίου, Αναστασία Δούκα – Βασιλειάδου, του Μορφωτικού Αθλητικού Συλλόγου “Νέα Γενεά Ασβεστοχωρίου”, Δημήτρης Παπαϊωάννου, του Μουσικοχορευτικού Λαογραφικού Συλλόγου Ασβεστοχωρίου, Αναστασία Μανέ, του Συλλόγου Γυναικών Ασβεστοχωρίου, Κωσταντία Χαρτοματζίδου – Κούκου, της Κίνησης Πολιτών Φιλύρου, Θεοδώρα Πασσιά, του Κοινωνικού Πολιτιστικού Συλλόγου Εξοχής, Γιώργος Μπαχαρίδης η πολιτεύτρια της Ν. Δημοκρατίας, Κατερίνα Ζιούτα, συγγενείς των εκτελεσθέντων και αρκετοί πολίτες της ευρύτερης περιοχής.

Τελετάρχης της εκδήλωσης ήταν η αντιδήμαρχος Καθαριότητας, Περιβάλλοντος και ανακύκλωσης της Δημοτικής Ενότητας Χορτιάτη, Παρασκευή Λιόλιου.

ΝΙΚΟΣ ΓΙΩΤΗΣ

 

 

 

 

 

Εκδήλωση μνήμης για τους εκτελεσθέντες στο Ασβεστοχώρι τον Ιούλιο του 1944

Εκδήλωση μνήμης πραγματοποιήθηκε στο Ασβεστοχώρι για τους εκτελεσθέντες από τα στρατεύματα Κατοχής, στις 20 και 26 Ιουλίου 1944, οπότε οι γερμανικές δυνάμεις Κατοχής και οι Έλληνες συνεργάτες τους (ταγματασφαλίτες), αφού συγκέντρωσαν τους κατοίκους του χωριού, καθώς και υπαλλήλους και ασθενείς του Σανατορίου Ασβεστοχωρίου (που μετεξελίχθηκε το 1983 στο Γενικό Περιφερειακό Νοσοκομείο “Γ. Παπανικολάου”), επέλεξαν μετά από προδοσία και σκότωσαν 17 πατριώτες (ο ένας υπέκυψε μετά από τον ανελέητο ξυλοδαρμό του).

Η εκτέλεση έγινε, όπως είπαν, ως αντίποινα για την επίθεση των ανταρτών τη νύχτα της 12ης προς 13η Ιουλίου του ’44 στο Σανατόριο προκειμένου να πάρουν φάρμακα και τρόφιμα.

Το σημείο της εκτέλεσης επιλέχτηκε συμβολικά, επειδή εκεί οι αντάρτες, μετά από ανταλλαγή πυρών, σκότωσαν -εκείνο το βράδυ- δύο Γερμανούς αξιωματικούς και τραυμάτισαν δύο στρατιώτες.

Είχε προηγηθεί έξι μέρες νωρίτερα, στις 20 Ιουλίου, γιορτή του Προφήτη Ηλία, στην ευρύτερη περιοχή του Δάσους Κουρί (“τοποθεσία Πλότσια”, η σύλληψη -επίσης μετά από προδοσία- τεσσάρων συνδέσμων του ΕΑΜ και η εκτέλεση των τριών από αυτούς (ο τέταρτος λόγω του νεαρού της ηλικίας του στάλθηκε σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας).

Στον τόπο της εκτέλεσης έγινε επιμνημόσυνη δέηση υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των πατριωτών, κατάθεση στεφάνων, προσκλητήριο νεκρών, τήρηση ενός λεπτού σιγής και ανάκρουση του εθνικού ύμνου.

Τον δήμαρχο Πυλαίας-Χορτιάτη, όπου ανήκει διοικητικά το Ασβεστοχώρι, Ιγνάτιο Καϊτεζίδη, εκπροσώπησε ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, Μιχάλης Γεράνης, ο οποίος αναφέρθηκε στα θλιβερά γεγονότα του Ιουλίου του 1944.

Στην εκδήλωση παρέστησαν -μεταξύ άλλων- ο υφυπουργός Υγείας Δημήτρης Βαρτζόπουλος, η εκπρόσωπος του Δημοκρατικού Πατριωτικού Κινήματος “Νίκη”, Κλεοπάτρα Μαυροματάκη, ο αντιπεριφερειάρχης Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος, Στάθης Αβραμίδης, η πρόξενος της Κύπρου στη Θεσσαλονίκη, Γεωργία Παντελίδου, η υποπρόξενος της Γερμανίας, Λαρίσα Γκάσερ, ο εκπρόσωπος του Γ’ Σώματος Στρατού, συνταγματάρχης Νικόλαος Δρόσος, ο εκπρόσωπος του Πυροσβεστικού Σώματος, υποστράτηγος Παναγιώτης Μπαθρέλλος, ο εκπρόσωπος της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Θεσσαλονίκης, ταξίαρχος Στέλιος Τσιάκαλος, η αντιδήμαρχος Πολιτισμού και Τουρισμού Πυλαίας – Χορτιάτη, Άρτεμις Αγαθοκλέους, ο πρόεδρος τη Κοινότητας Ασβεστοχωρίου, Σίμος Τάνης, ο πρόεδρος της Κοινότητας Εξοχής, Χρήστος Μητσάκης, οι σύμβουλοι του Τοπικού Συμβουλίου Ασβεστοχωρίου, Ντίνα Χαρτοματσίδου Κούκου και Γιώργος Κολοκοτρώνης, ο εκπρόσωπος του Συλλόγου Οικογενειών Θυμάτων Ολοκαυτώματος Χορτιάτη, Εμμανουήλ Γκουραμάνης, η πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Γυναικών Ασβεστοχωρίου, Λίζα Κουκέλη, η εκπρόσωπος της Φιλοπτώχου Αδελφότητας Κυριών Ασβεστοχωρίου, Αναστασία Δούκα – Βασιλειάδου, η εκπρόσωπος του Μουσικοχορευτικού Λαογραφικού Συλλόγου Ασβεστοχωρίου, Ζωή Παπακυριακού, ο πρόεδρος του Κοινωνικού Πολιτιστικού Συλλόγου Κατοίκων της Κοινότητας Εξοχής, Γιώργος Μπαχαρίδης, η εκπρόσωπος της Κίνησης Επικοινωνίας Πολιτών Φιλύρου, Ολυμπία Δημάρατου.

Τελετάρχης της εκδήλωσης ήταν η αντιδήμαρχος Καθαριότητας, Περιβάλλοντος και ανακύκλωσης της Δημοτικής Ενότητας Χορτιάτη, Παρασκευή Λιόλιου.

ΝΙΚΟΣ ΓΙΩΤΗΣ

 

 

 

 

Τρισάγιο για τους εκτελεσθέντες Ασβεστοχωρίτες στις 20 Ιουλίου 1944

#Τρισάγιο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των εκτελεσθέντων Ασβεστοχωριτών στις 20 Ιουλίου του 1944, ετελέσθη, από τον εφημέριο του Αγίου Γεωργίου Ασβεστοχωρίου, π. Ηλία Τριανταφυλλίδη.
Η #τελετή πραγματοποιήθηκε στην περιοχή “Πλότσια”, που βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή του δάσους #Κουρί Ασβεστοχωρίου, όπου #Γερμανοί #στρατιώτες, το ξημέρωμα της 20ής Ιουλίου του 1944, μετά από #προδοσία, αιφνιδίασαν τέσσερις #πατριώτες συνδέσμους του #ΕΑΜ και τους συνέλαβαν. Στη συνέχεια επειδή είχαν επάνω τους πιστόλια, εκτέλεσαν τους τρεις, τους Διονύση Γιώτη, Δημήτρη Περιστέρα και Τζώτζη (Γιώργο) Χατζηαντωνίου, ενώ μετέφεραν τον ανήλικο Γιώργο Γιώτη για πολυήμερες ανακρίσεις στα υπόγεια της #Γκεστάπο στη Θεσσαλονίκη (οδό Τσιμισκή) και στη συνέχεια στο Στρατόπεδο “Παύλου Μελά”.
Έξι μέρες αργότερα, στις 26 Ιουλίου, οι #ταγματασφαλίτες του Σούμπερτ (συνεργάτες των Γερμανών) συνέλαβαν επίσης μετά από προδοσία στο πάρκο του Ασβεστοχωρίου και εκτέλεσαν 16 πατριώτες, ενώ ένας ακόμη πέθανε από χτυπήματα των… σουμπερταίων.
Στο τρισάγιο παρέστησαν συγγενείς των εκτελεσθέντων, οι οποίοι ευχαριστούν τον π. Ηλία γι αυτήν την πρωτοβουλία του τα τελευταία χρόνια.
*Αναλυτική εξιστόρηση των εκτελέσεων στο Ασβεστοχώρι τον Ιούλιο του 1944, γίνεται στο #βιβλίο μου με τίτλο: “Το Ασβεστοχώρι στην Κατοχή”.
                 
Νίκος Γιώτης

Αρμονική συνύπαρξη του λευκού της ανθοφορίας και του χιονιού

Μετά τις πρόσφατες χιονοπτώσεις, μια βόλτα στο περιαστικό δάσος Κουρί Ασβεστοχωρίου, ήταν για μένα μια… επιτακτική ανάγκη.
Το χιόνι κυριαρχούσε του πράσινου, που αυτήν την περίοδο έχει αρχίσει δειλά δειλά να ξεπροβάλει. Κι εκεί που απολάμβανα την ομορφιά του τοπίου με τις εντυπωσιακές εναλλαγές του, το βλέμμα μου επικεντρώθηκε σε μια κάτασπρη γκορτσιά (αγριαχλαδιά), η οποία από μακριά μου φαινόταν χιονισμένη, αλλά πλησιάζοντάς την διαπίστωσα πως το λευκό της δεν προερχότανε από το χιόνι, αλλά επρόκειτο για τα ολόλευκα λουλούδια της, τα οποία λες και με καμάρι επιδείκνυε σε όσους περνούσαμε από εκεί, μιας και επιβίωσαν παρά τις χιονοπτώσεις.
Αφού κοντοστάθηκα και απόλαυσα την ομορφιά της σε συνδυασμό με το χιονισμένο τοπίο, αποφάσισα να την απαθανατίσω φωτογραφικά, γιατί σκέφτηκα πως επρόκειτο για ένα μικρό… θαύμα της φύσης! Αρμονική συνύπαρξη του λευκού της ανθοφορίας και του χιονιού!

Να ληφθούν μέτρα κατά της λαθροϋλοτομίας στο Δάσος Κουρί

“Θύμα” της οικονομικής κρίσης έχει πέσει και το Δάσος Κουρί, όπου τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί κατακόρυφα τα φαινόμενα της παράνομης υλοτομίας, με αποτέλεσμα ορισμένες περιοχές του να θυμίζουν “κρανίου τόπο”.

"Κρανίου τόπο" θυμίζει σε ορισμένες περιοχές του το Δάσος Κουρί, εξαιτίας της λαθροϋλοτομίας.

Μετά την άνοδο της τιμής του πετρελαίου, το πρόβλημα της λαθροϋλοτομίας στο, ουσιαστικά αφύλαχτο, δάσος του Ασβεστοχωρίου έχει γίνει έντονο, αφού επιτελείται μία περιβαλλοντική καταστροφή. Κάποιοι ασυνείδητοι κόβουν τα δένδρα, τα οποία γίνονται καυσόξυλα στις σόμπες ή τα τζάκια τους, ενώ οι υπάλληλοι του Δασαρχείου Θεσσαλονίκης φαίνεται να αδυνατούν να αντιμετωπίσουν το δυσάρεστο αυτό φαινόμενο.

«Μέρες της γερμανικής κατοχής θυμίζει η λαθροϋλοτομία στο Κουρί», δήλωσε ηλικιωμένος συμπολίτης μας, που εξέφρασε την ελπίδα το φετινό χειμώνα να σταματήσει η καταστροφή του δάσους μας πριν να είναι αργά…

                 Ν. Γιώτης

 

 

 

Η παράνομη υλοτομία “απειλεί” το Δάσος Κούρι

Θύμα της οικονομικής κρίσης έχει πέσει και το Δάσος Κουρί, όπου τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί κατακόρυφα τα φαινόμενα της παράνομης υλοτομίας.

Το πρόβλημα της λαθροϋλοτομίας στο Δάσος του Ασβεστοχωρίου γίνεται ολοένα και εντονότερο, ενώ οι υπάλληλοι του Δασαρχείου Θεσσαλονίκης φαίνεται πως αδυνατούν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα.

«Μέρες της γερμανικής Κατοχής θυμίζει η λαθροϋλοτομία στο Κουρί», δήλωσε ηλικιωμένος συμπολίτης μας, ο οποίος εξέφρασε την ελπίδα να σταματήσει η καταστροφή του δάσους μας πριν να είναι αργά…

                                                                                                         Ν.Γ.

 

 

Εντυπωσιακή επίδειξη μόδας της σχεδιάστριας Δήμητρας Γιώτη στο πλαίσιο της 81ης Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης

H σχεδιάστρια Δήμητρα Γιώτη, στο τέλος της επίδειξης, ανάμεσα στα μοντέλα που φόρεσαν τις δημιουργίες της

H σχεδιάστρια Δήμητρα Γιώτη, στο τέλος της επίδειξης, ανάμεσα στα μοντέλα που φόρεσαν τις δημιουργίες της

Μοντέρνες δημιουργίες, σε μαύρο και άσπρο, παρουσίασε στην πρώτη προσωπική της επίδειξη μόδας, στο πλαίσιο της 81ης Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης (περίπτερο 13), η σχεδιάστρια Δήμητρα Γιώτη, εντυπωσιάζοντας το κοινό που είχε κατακλύσει την αίθουσα.

Dimitra Gioti 1

Απόφοιτη του Istituto Di Moda Burgo του Μιλάνου -όπου σπούδασε ”Fashion Designer & Stylist”- η Δήμητρα Γιώτη, ανήκει στη νέα γενιά σχεδιαστών.

Dimitra Gioti 2Δημιουργός με ταλέντο, όραμα και φαντασία, μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της έκανε τα πρώτα της επαγγελματικά βήματα, σε συνδυασμό με την πρακτική της εξάσκηση, σε ατελιέ της ιταλικής πρωτεύουσας της Μόδας.

Dimitra Gioti 3Η πρόταση Ολλανδής σχεδιάστριας για συνεργασία, δεν την άφησε αδιάφορη και μετέβη για μικρό χρονικό διάστημα στην πόλη Eindhoven, κυρίως, για την αποκόμιση εμπειριών.
Επέστρεψε στη γενέτειρά της, Θεσσαλονίκη, όπου θήτευσε δίπλα στον σχεδιαστή Κωνσταντίνο και στη συνέχεια δίπλα στη σχεδιάστρια Αλκμήνη.

Dimitra Gioti 4To 2015 και το 2016 συμμετείχε στα Fashion Show νέων Σχεδιαστών Μόδας ”The Fashion Project” 1 και 2 αντίστοιχα που πραγματοποιήθηκαν στη Θεσσαλονίκη.

Dimitra Gioti 5Η σχεδιάστρια Δήμητρα Γιώτη δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη θηλυκή κομψότητα και φινέτσα και ξεχωρίζει για τις αυστηρές καμπύλες και τα γεωμετρικά σχήματα.

*Στις φωτογραφίες στιγμιότυπα από την επίδειξη Μόδας της Δήμητρας Γιώτη

www.dimitragioti.com

 

 

FB: Dimitra Gioti – Fashion Designer

 

 

 

 

Ανοιξιάτικες βόλτες στο δάσος Κουρί

 

Ξύπνησε από τη χειμερία νάρκη και στο πλαίσιο μιας ανοιξιάτικης βόλτας της απολαμβάνει τη... θέα

Ξύπνησε από τη χειμερία νάρκη και στο πλαίσιο μιας ανοιξιάτικης βόλτας της απολαμβάνει τη… θέα

Εδώ και λίγες μέρες μυρίζει  Άνοιξη. Η ωραιότερη  εποχή  του  χρόνου για πολλούς. Ιδανική για βόλτες και εκδρομές. Γέμισε η φύση λουλούδια, χρώματα, μυρωδιές.

DSC00074DSC00057DSC00224Δεν είναι λίγοι οι κάτοικοι του Ασβεστοχωρίου αλλά και της Θεσσαλονίκης οι οποίοι τις τελευταίες μέρες απολαμβάνουν τον ανοιξιάτικο καιρό κάνοντας μια βόλτα στο δάσος Κουρί. Εκεί βρέθηκαν μπροστά σε ένα θέαμα, όπου τα ομορφότερα χρώματα της φύσης συνδυάστηκαν δημιουργώντας ένα… φυσικό πίνακα ζωγραφικής, “δώρο” προς τους επισκέπτες του.

Ν. Γιώτης

Όαση δροσιάς το Κουρί, κατακλύζεται όπως παλιά από επισκέπτες

Η οικονομική κρίση συνεχώς αναδεικνύει κάποιες αξίες που είχαμε ξεχάσει κατά τις τελευταίες δεκαετίες της… ευημερίας. Όπως οι αγαπημένες κυριακάτικες συνήθειες της γενιάς των γονιών μας αλλά και των παππούδων μας, αξιοποίησης του ελεύθερου χρόνου της Κυριακής με βόλτες, φαγητό, παιχνίδια, τραγούδια και χορούς στο δάσος Κουρί.

Οι οικογένειες φόρτωναν σε γαϊδουράκια, άλογα ή μουλάρια, που σίγουρα διέθετε κάποιος από την παρέα, κιλίμια ή κουβέρτες για να στρώσουν στο γρασίδι, τριχιά για την (απαραίτητη) κούνια και το καλαθάκι με τα κεφτεδάκια (σχεδόν πάντα), πίτες (χειροποίητες φυσικά), ψωμί ζυμωτό, χύμα εντόπιο κρασί Ασβεστοχωρίου αλλά και τσίπουρο, και ανηφόριζαν νωρίς το πρωί προκειμένου να πιάσουν ένα καλό, όπως έλεγαν, σημείο για την ολοήμερη εκδρομή τους.

Χάρη στο γαϊδαράκο μεταφέρθηκαν όλα τα απαραίτητα για το κυριακάτικο γεύμα στο Κουρί

Επίσης μία πλαστική μπάλα (πού να έβρισκες τότε δερμάτινη), ήταν απαραίτητη για ποδόσφαιρο ή «μήλα» που έπαιζαν, ντυμένοι πρόχειρα, μικροί και μεγάλοι της παρέας.

Όταν έρχονταν η ώρα το φαγητού, αν και οι περισσότεροι τσιμπολογούσαν από την ώρα της άφιξης κάθονταν στα κιλίμια ή στις κουβέρτες που είχαν στρώσει, και έτρωγαν από κοινού τα εδέσματα που είχαν ετοιμάσει οι νοικοκυρές και γέμιζαν τα χρωματιστά ή καρό τραπεζομάντιλα που είχαν τοποθετηθεί πάνω στα κιλίμια. Συνήθως, αν κάποια φαγητά ή σαλάτες εντυπωσίαζαν και προκαλούσαν το θαυμασμό για τη γεύση τους, οι άλλες γυναίκες της παρέας ζητούσαν τη συνταγή για να τις κάνουν κι εκείνες.

Μετά το φαγητό κι ενώ το κρασί και τα άλλα ποτά «έρρεαν» άρχιζαν τα τραγούδια και οι χοροί. Κι αν τύχαινε και κάποιος έφερνε και κάποιο γραμμόφωνο (δανεικό από ταβέρνα του χωριού) «χαλούσε ο κόσμος», γιατί με το άκουσμά του πήγαιναν και άλλες παρέες και χόρευαν μέχρι να σκοτεινιάσει… Συχνά δε πήγαιναν και οργανοπαίκτες με τους παραδοσιακούς πατροπαράδοτους ζουρνάδες οι οποίοι τους ξεσήκωναν όλους…

Εκδρομή και γεύμα στο Δάσος Κουρί κατά τη δεκαετία τού ’50

Όλα αυτά μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’70 περίπου. Γιατί από τότε, σταδιακά, η οικονομική ευρωστία και η αύξηση των ΙΧ αυτοκινήτων συνετέλεσαν ώστε να προτιμούν οι Ασβεστοχωρίτες, όπως και οι κάτοικοι άλλων αστικών και ημιαστικών περιοχών, να εκδράμουν σε άλλες περιοχές και το καλοκαίρι συνήθως στη θάλασσα.
Η οικονομική δυσπραγία της περιόδου που ζούμε σε συνάρτηση με την αύξηση της βενζίνης όμως, συνετέλεσε ώστε αρκετοί να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους περί εκδρομών και να εκτιμήσουν την αξία του Δάσους Κουρί. Ξαφνικά, λοιπόν, γέμισε ο τόπος με συμπολίτες μας και όχι μόνο που επιδίδονται στον παλιό αυτόν όμορφο τροπο χαλάρωσης και ξεγνοιασιάς.

Έτσι ακόμη και απογεύματα των καθημερινών το Κουρί κατακλύζεται από εκδρομείς – φυσιολάτρες που απλώνουν τα τραπεζομάντιλά τους στο γρασίδι ή στα ξύλινα τραπέζια που υπάρχουν σε διάφορα σημεία του, αδειάζουν όχι πλέον τα καλαθάκια όπως παλιά αλλά τα φορητά ψυγειάκια τους και τρώνε απολαμβάνοντας τη φύση.

Το γέλιο και η μουσική (από τα αυτοκίνητα πλέον) αντηχούν από άκρη εις άκρη του δάσους από ανθρώπους που ίσως παλαιότερα το… περιφρονούσαν για χάρη της θάλασσας. Κάποιοι άλλοι διαβάζουν κάποιο βιβλίο, ορισμένοι πιο ρομαντικοί μαζεύουν λουλούδια και κάνουν μικρές ή μεγάλες πολύχρωμες ανθοδέσμες, ενώ άλλοι, κυρίως νέοι, ακούν μουσική από τα ipod τους. Εκείνο πάντως που μας εξέπληξε πρόσφατα θετικά ήταν η τέλεση γενεθλίων κάποιου παιδιού σε μία από τις μαγευτικές αλάνες του Δάσους Κουρί. Γέμισε η περιοχή από παιδικές φωνούλες, ενώ τα μπαλόνια που υπήρχαν στο σημείο που είχε επιλεγεί έδιναν μία άλλη αισθητική στο τοπίο. Ήταν όντως μία “νότα” που απέσπασε την προσοχή ακόμη και των πεζοπόρων ή των ποδηλατών που περνούσαν από εκεί την ώρα εκείνη…

Το ευχάριστο είναι ότι σχεδόν όλες οι παρέες προνοούν και έχουν μαζί τους και μία μεγάλη σακούλα στην οποία μαζεύουν στο τέλος τα απορρίμματα που προκύπτουν, όπως  χάρτινα πιάτα και ποτήρια, ποτήρια για το κρασί, πλαστικά μαχαιροπήρουνα, κ.α. και είτε τα ρίχνουν στους κάδους που υπάρχουν σε διάφορα, σημεία είτε τα παίρνουν μαζί τους και τα πετάνε στους κάδους της γειτονιάς τους.

 Νίκος Γιώτης

Powered by WordPress.